*श्रीरामपूर ते देवभूमी*: केदारनाथ, बद्रीनाथ, तुंगनाथ आणि* ऋषिकेशचा अंगावर काटा आणणारा प्रवास!*
दिनांक 09 जून ते 19 जून 2026
‘मनात भक्ती, अंगात शक्ती आणि सोबतीला निसर्गाची अद्भूत जादू!’
अशाच एका असीम उत्साहाने आम्ही श्रीरामपूरहून निघालो आणि आमचे पहिले पाऊल पडले ते थेट गंगामाईच्या पवित्र कुशीत, म्हणजेच हरिद्वार येथे! रोजच्या धावपळीच्या आयुष्यातून दूर, हिमालयाच्या कुशीत हरवून जाण्यासाठी आमची पावले आतूर झाली होती. हरिद्वारच्या सायंकाळच्या गंगा आरतीने मनाला एक वेगळीच शांतता दिली आणि इथूनच आमच्या खऱ्या अर्थाने ९ दिवसांच्या अलौकिक आणि सुखरूप यात्रा सहलीची मंगलमय सुरुवात झाली.
१. केदारनाथ: शिवाच्या चरणी लीन...
हरिद्वारहून आमचा प्रवास सकाळी च चालू झाला आणि सोबतीला वरून राजा चे देखील आगमन सुरु झाले दिवसभर चा तो प्रवास ट्राफिक जाम ची समस्या या सर्व गोष्टी ला तोंड देत रात्री आम्ही गुप्त काशी येथे मुक्कामी आलो आणि भल्या पहाटे केदारनाथ च्या उत्तुंग शिखरावर आमचे पावले थेट **‘बाबा केदारनाथा’**च्या दर्शनासाठी. उंचच उंच बर्फाच्छादित शिखरे, दऱ्यांमधून खळाळत वाहणारी मंदाकिनी नदी आणि अंगाला झोंबणारा गारवा... हा रस्ता न संपणारा जितका खडतर होता, तितकाच तो मनाला भुरळ घालणारा होता.“जय बाबा केदार!” या मंत्रोच्चारात कधी आणि कसे केदारनाथ गाठले, हे समजलेच नाही.
त्या अथांग हिमालयाच्या कुशीत वसलेले, भव्य दिव्य केदारनाथ मंदिर डोळ्यांसमोर आले आणि प्रवासाचा सगळा शीण एका सेकंदात विरघळून गेला. बाबांच्या पिंडीचे दर्शन आणि तो अद्भूत परिसर... जणू पृथ्वीवरच स्वर्ग अवतरल्याचा भास होत होता. तिथे मुक्काम करून सकाळी पुन्हा बाबा चे दर्शन घेऊन आमचा प्रवास चालू झाला तो सारी या गावी सारी गाव म्हणजे जेथून उत्तराखंड च्या जवळपास सर्व ट्रेक ची सुरवात होते. दुसऱ्या दिवशी सकाळी बाबा तुंगनाथ कडे प्रस्थान
२. तुंगनाथ: जगातील सर्वोच्च शिवमंदिर!
केदारनाथाच्या आशिर्वादाने ऊर्जेने भरलेल्या आमच्या पावलांनी पुढचा मार्ग धरला तो तुंगनाथकडे. जगातील सर्वात उंचावर असलेले हे शिवमंदिर!
इथला रस्ता म्हणजे निसर्गाचे एक अनोखे रूप होते. जसेजसे आम्ही उंचावर जात होतो, तसतसे ढग आमच्याशी लपाछपी खेळत होते. हवेतील ऑक्सिजन कमी होत होता, पण आमचा उत्साह वाढत होता. तुंगनाथला पोहोचल्यावर निसर्गाचे जे विहंगम दृश्य दिसले, ते शब्दात मांडणे कठीण आहे. जणू आम्ही ढगांच्या वर उभे राहून महादेवाच्या चरणी नतमस्तक होत होतो.
🛕 ३. बद्रीनाथ: वैकुंठाचा भूलोकीचा अनुभव!
यानंतर आमची पावले वळाली ती अलकनंदा नदीच्या तीरावर वसलेल्या बद्रीनाथ धामाकडे. नर आणि नारायण पर्वतांच्या मधोमध विराजमान असलेले भगवान बद्रीविशालचे मंदिर म्हणजे स्थापत्यकलेचा आणि भक्तीचा अजोड संगम! बद्रीनाथाच्या मूर्तीचे तेजस्वी रूप डोळ्यात साठवून घेताना मनाला एका अनामिक तृप्तीचा लाभ झाला. तेथून 03 किमी असेलेलं भारताचे पहिले गाव माना जिथे सरस्वती चे उगम स्थान आणि येथून च पांडव स्वर्गात गेल्याची अख्यायिका आहे.९ दिवसांची ही दुर्गम यात्रा कोणत्याही विघ्नाविना, अत्यंत सुखरूप आणि आनंदाने पार पडली, यातच बाबांची मोठी कृपा होती.
४. ऋषिकेश: रोमहर्षक साहस आणि गंगेचा किनारा
यात्रा तर पूर्ण झाली होती, पण प्रवासाचा खरा 'थ्रिलर' क्लायमॅक्स अजून बाकी होता! परतीच्या प्रवासात आम्ही विसावलो ते ऋषिकेशमध्ये. इथे भक्ती रसासोबतच आम्ही साहसाचा अंगावर काटा आणणारा थरार अनुभवला.
रिव्हर राफ्टिंग (River Rafting): गंगेच्या पांढऱ्याशुभ्र, खळाळणाऱ्या लाटांवरून जेव्हा आमची बोट हेलकावे खात पुढे जात होती, तेव्हा हृदयाचे ठोके चुकले होते. 'रॅपिड्स'चा सामना करताना झालेली पानावरील घबराट आणि त्यानंतर मिळालेला आनंद अवर्णनीय होता.
बंजी जंपिंग (Bungee Jumping): एका उंच कड्यावरून थेट दरीच्या दिशेने स्वतःला झोकून देणे... हा अनुभव म्हणजे भीतीवर मिळवलेला विजय होता! हवेत मुक्तपणे तरंगताना निसर्गाचे विराट रूप डोळ्यांत साठवणे आणि तो थरार... आयुष्यात कधीही न विसरता येणारा क्षण ठरला.
श्रीरामपूर ते उत्तराखंड... हा केवळ एक प्रवास नव्हता, तर ते निसर्गाचे, भक्तीचे आणि साहसाचे एक अनुपम पर्व होते. हिमालयाच्या कुशीत मिळालेली मानसिक शांतता आणि ऋषिकेशमध्ये मिळालेला थरार, या दोन्ही आठवणी आमच्या मनात आयुष्यभरासाठी सुवर्ण अक्षरांनी कोरल्या गेल्या आहेत.
निसर्गाची ही रूपे, महादेवाचा तो आशिर्वाद आणि सुखरूप पार पडलेली ही अविस्मरणीय सफर... देवभूमी, तुझी आठवण नेहमीच येत राहील! 🙏
No comments:
Post a Comment